Wojna jako doświadczenie historyczne i źródło problematyki moralnej - konspekt.

Obszerny konspekt na temat: Wojna jako doświadczenie historyczne i źródło problematyki moralnej.

Wojna jest to zorganizowana walka zbrojna między państwami i narodami lub grupami społecznymi, religijnymi, prowadzona dla osiągnięcia zamierzonych celów np. zagarnięcia obcego terytorium lub obrony własnego."i - tak brzmi skrócona definicja zawarta w „Słowniku języka polskiego" wydanego przez PWN. Możemy wyróżnić kilka rodzajów wojen, np. Atomowa, błyskawiczna, domowa, partyzancka, totalna, prewencyjna, jednak żadnej z nich nie możemy przypisać pozytywnej cechy, a tym bardziej stwierdzić, iż służą one ludzkości. Wojna jest zjawiskiem bardzo negatywnym, które powoduje same straty, np. Militarne, terytorialne, ginie mnóstwo niewinnych ludzi. Należy także wspomnieć o tym, iż wojna w bardzo dużym stopniu wpływa na ludzką psychikę, na system moralny. Ludzie, którzy przetrwali pożogę wojenną, zatracili swoją tożsamość, zostali zdemoralizowani, zobojętnieli na krzywdy ludzkie, pomieszały im się prawdy moralne, nie potrafią już oddzielić dobra od zła, gdyż często występowali zarazem w roli ofiary, jak i w roli zbrodniarza. „Wojna jest zbrodnią i nieludzkim okrucieństwem, czego dowodzi literatura. Takie zło nigdy nie zniknie całkowicie - trzeba ciągle się przed nim bronić, przypominać o nim, a także przestrzegać przed nim."ii „Wiek XX miał być najbardziej cywilizowanym, a a jednak zakwitł zbrodniami i dziejowymi zawirowaniami: była rewolucja i I wojna, były totalitaryzmy trwające po II wojnie - i inne wojny (...)."iii Literatura jest i protestem i dowodem zła wojennego. Na podstawie dzieł literackich chciałabym zobrazować wojnę jako doświadczenie historyczne i źródło problematyki moralnej, „ ... prezentując wiek XX według historycznych eksplozji ... „"iv   1. I WOJNA ŚWIATOWA
A) E.M. Remargue: „Na zachodzie bez zmian"

  • przypomina krwawe wydarzenia lat 1914 - 1918
  • reportaż z wojny, pełen okrutnych obrazów,
  • wojna widziana z okopu niemieckiego - narratorem i głównym bohaterem jest Paweł Baümer - zwykły niemiecki chłopak, który w porywie patriotyzmu podbudowanego odpowiednią agitacją rusza na wojnę wraz z kolegami
  • degradacja wartości
  • ciągłe obcowanie ze śmiercią, pola zasłane ludzkimi zwłokami, śmiercionośny gaz, brak intymności - to powoduje przyspieszone dorastanie młodych żołnierzy.

WNIOSEK: Wojna: → jest tragedią dla wszystkich jej uczestników, szczególnie dla młodych osób, których nowa, otaczająca ich rzeczywistość zmusza do szybkiej przemiany w dorosłych ludzi. → Dzieci są pozbawione dzieciństwa. → Kodeks moralny zostaje mocno nadszarpnięty. → Ludzie muszą przyzwyczaić się do oglądania makabrycznych obrazów → do codziennego obcowania ze śmiercią.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Bolesław Prus

Bolesław Prus, właściwie Aleksander Głowacki herbu Prus (ur. 20 sierpnia 1847 w Hrubieszowie, zm. 19 maja 1912 w Warszawie), polski pisarz i publicysta okresu pozytywizmu.

Twórczość prozatorska Bolesława Prusa należy do największych osiągnięć literatury polskiej. Najbliższa jest pracom takich pisarzy jak Karol Dickens i Anton Czechow. Początkowo Prus prezentował nurt pozytywistyczny, później obrał kierunek realistyczny. Tematem jego wczesnej twórczości było przedstawienie krzywdy społecznej skontrastowanej z jałowością życia zamkniętego w swoim świecie ziemiaństwa (Dusze w niewoli, Anielka).

Jego pierwszą powieścią była Placówka (1885-1886) - powieść naturalistyczna ukazująca się początkowo na łamach czasopisma "Wędrowiec". Następnie powstała jego epicka panorama ówczesnej Warszawy z lat 1878-1879 - powieść Lalka (1887-1889 w "Kurierze Codziennym", wydanie książkowe 1890). Prus napisał także powieść społeczno-obyczajową Emancypantki (1890-1893 w "Kurierze Codziennym", wydanie książkowe 1894). W swojej jedynej powieści historycznej Faraon (1895-1896 w "Tygodniku Ilustrowanym", wydanie książkowe 1897) przedstawił, na tle fragmentu historii starożytnego Egiptu, mechanizmy władzy, państwa i społeczeństwa. Faraon, jako powieść polityczna, był ulubioną książką Józefa Stalina; niektórym późniejszym czytelnikom przekładu angielskiego losy jej bohatera Ramzesa XIII przypominały tragiczną śmierć prezydenta USA Johna Kennedy'ego. Następnie w roku 1909 wydał jeszcze jedną powieść Dzieci (1908 w "Tygodniku Ilustrowanym", wydanie książkowe 1909), w której poddał krytyce rewolucję rosyjską 1905 roku. Śmierć pisarza przerwała prace nad ostatnią, niedokończoną powieścią Przemiany (1911-1912 w "Tygodniku Ilustrowanym"). Źródło: Wikipedia


» strona główna

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: