Lalka jako powieść realistyczna

Lalka jako powieść realistyczna.
Źródło: Wikipedia

Lalka, to najwybitniejsza powieść polskiego realizmu. Wykazuje wszystkie jej podstawowe cechy, tj.:

    * Konkretny czas i miejsce akcji.
    * Dokładny opis miejsca akcji.
    * Realistyczna kreacja bohaterów, z rozbudowanym rysem psychologicznym, przynależnością, do konkretnej grupy społecznej, o bogatym życiorysie.
    * Wielowątkowa, rozbudowana fabuła o wysokim stopniu prawdopodobieństwa.
    * Bogactwo środków artystycznych, widoczne w opisach i dialogach.
    * Występowanie obiektywnego, wszechobecnego i wszechwiedzącego narratora.
    * Panoramiczny opis przedstawionego społeczeństwa
    * Indywidualizacja języka bohaterów.
    * Rządząca uniwersum powieściowym zasada prawdopodobieństwa.

Powiązane kategorie

» Lalka
» Bolesław Prus

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Bolesław Prus

Bolesław Prus, właściwie Aleksander Głowacki herbu Prus (ur. 20 sierpnia 1847 w Hrubieszowie, zm. 19 maja 1912 w Warszawie), polski pisarz i publicysta okresu pozytywizmu.

Twórczość prozatorska Bolesława Prusa należy do największych osiągnięć literatury polskiej. Najbliższa jest pracom takich pisarzy jak Karol Dickens i Anton Czechow. Początkowo Prus prezentował nurt pozytywistyczny, później obrał kierunek realistyczny. Tematem jego wczesnej twórczości było przedstawienie krzywdy społecznej skontrastowanej z jałowością życia zamkniętego w swoim świecie ziemiaństwa (Dusze w niewoli, Anielka).

Jego pierwszą powieścią była Placówka (1885-1886) - powieść naturalistyczna ukazująca się początkowo na łamach czasopisma "Wędrowiec". Następnie powstała jego epicka panorama ówczesnej Warszawy z lat 1878-1879 - powieść Lalka (1887-1889 w "Kurierze Codziennym", wydanie książkowe 1890). Prus napisał także powieść społeczno-obyczajową Emancypantki (1890-1893 w "Kurierze Codziennym", wydanie książkowe 1894). W swojej jedynej powieści historycznej Faraon (1895-1896 w "Tygodniku Ilustrowanym", wydanie książkowe 1897) przedstawił, na tle fragmentu historii starożytnego Egiptu, mechanizmy władzy, państwa i społeczeństwa. Faraon, jako powieść polityczna, był ulubioną książką Józefa Stalina; niektórym późniejszym czytelnikom przekładu angielskiego losy jej bohatera Ramzesa XIII przypominały tragiczną śmierć prezydenta USA Johna Kennedy'ego. Następnie w roku 1909 wydał jeszcze jedną powieść Dzieci (1908 w "Tygodniku Ilustrowanym", wydanie książkowe 1909), w której poddał krytyce rewolucję rosyjską 1905 roku. Śmierć pisarza przerwała prace nad ostatnią, niedokończoną powieścią Przemiany (1911-1912 w "Tygodniku Ilustrowanym"). Źródło: Wikipedia


» strona główna

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: